به نام خدايي كه همه ي زیبايي ها از اوست

سلام...

اين هفته، هفته اي سرشار از استرس بود...

قرار است اين هفته پنجشنبه يك آزمون كشوري داشته باشم..

تمام اميدم را از دست داده بودم..

روزهاي اول كه قرار بود ثبت نام كنيم، مي گفتم من بايد مقام اول را كسب كنم اما اين

چند روز انگار كمي نا آرام شده ام..

تمام وقتم را براي آن مي گذارم..اگر موفق باشم،چقدر خوب مي شود..

معلممان مي گفت اگر مقام كسب كني، حتما مورد تشويق قرار مي گيري

اما من تشويق نمي خواهم.

مهم ترين خواسته ي من اين روزها اين است كه بتوانم در اين آزمون حرفي براي

گفتن داشته باشم..

وقتي به دوستم مريم مي گفتم كه تمام اعتماد به نفسم را از دست دادم، با وجود اينكه

واقعا خودش ناراحت بود، به من اميد داد و گفت كه مي توانی...

و معلممان هم گفت قبل از شروع آزمون سوره ي ياسين بخوان و با توكل به خدا شروع كن..

و معلم عزيزم كه تمام تلاشم براي اوست هم مي گفت اول تلاشت را بكن و

بعد به خدا توكل كن..مطمئن باش كه خداوند كمكت مي كند..

مامان هم مي گويد استرس نداشته باش!!!! چون مي داند اگر استرس

داشته باشم،موفق نمي شوم..

بچه هاي كلاس مي دانند كه چقدر اين آزمون براي من مهم است و

از همگي خواستم برايم دعا كنند..

 و همه ي كساني كه مرا مي شناسند و از اين آزمون خبر دارند،‌

به نوعي سعي دارند مرا آرام كنند...

اميدوارم بتوانم بر اين استرس غلبه كنم...

از همه ي شما عزيزان هم خواهش مي كنم كمكم كنيد تا موفق شوم...

بچه ها خواهش مي كنم دعا كنيد

دوستدار شما:‌زهرا

نوشته شده توسط زهرا در جمعه بیست و سوم آذر 1386 | موضوع: